Eendracht

Als wij uit eten gaan, is dat meestal spontaan. Dat is niet verstandig in een stad die steeds meer op New York begint te lijken in die zin dat je bij veel goede restaurants weken van tevoren moet reserveren wil je een plekje bemachtigen. Dit keer besloten we op zaterdagmiddag om halfzes dat we uit eten wilden. Ik ben wat restaurants gaan bellen die op ons verlanglijstje stonden en waar we nog niet geweest waren: Kwiezien, Huson, Branco. Allemaal vol. Dan is Iens de volgende stap; sorteren op 'cijfer eten'. Ergens in de bovenste regionen stond restaurant Eendracht, aan de Eendrachtsweg vlakbij de Witte de With (Museumpark).

Chef Pepijn beantwoordde de telefoon. Ja hoor, er was nog plek, maar alleen om 21:00. Geen probleem. Tot hoe laat ze open waren, vroeg ik. "Totdat jullie klaar zijn met eten". Helemaal goed.

Eendracht is gevestigd in een pijpenla. Opvallend is dat het merendeel van de gasten aan één lange tafel zit, met zicht op het open kookgedeelte. In het kookgedeelte een prachtige grote houtoven waarin gekookt wordt. Waar wij zitten, voelen we de warmte van het houtvuur. Er is ook een tuin, maar het weer is er vandaag niet naar om daar te gaan zitten.

We beginnen de avond met een lekker glas Cava en wat zuurdesembrood met daarbij olijfolie, zeezout en gedroogde kruiden om in te dippen. Daarna volgt een amuse van makreel in een reductie van rode biet en bloedsinaasappel. Deze amuse ziet er erg leuk uit; een driehoekig stukje vis, huid naar boven, met daaronder een dieprode vloeistof.

Het voorgerecht bestaat uit gerookte Hollandse garnalen met gemarineerde tomaatjes en schuim van prei. Ik ben verzot op garnalen, maar dit is voor het eerst dat ik ze gerookt eet. Erg lekker! De wilde tomaatjes zijn kleurrijk (geel, rood, paars) en zeer smaakvol. Bij het voorgerecht een Palacio de Bornos Verdejo.

Het tweede voorgerecht bestaat uit pastrami van wilde gans, rilettes van wilde gans en mousselines van appel en vlierbes. Leuk om te weten is dat Eendracht gebruik maakt van Nijlgans die wordt afgeschoten wegens overlast. Normaal gesproken worden deze ganzen schijnbaar vernietigd. Er is weinig vraag naar omdat de bereiding bewerkelijk is. Gelukkig hebben ze bij Eendracht bedacht dat dat eeuwig zonde is, zodat wij kunnen genieten van heerlijk ganzenvlees; mooi donker van kleur en vol van smaak. Bij de gans een Uby Tannat Merlot.Wildhandel Treuren (nog geen 500 meter van ons huis) heeft de nijlgans opgenomen in het assortiment (vandaag staat hierover een artikel in de weekendbijlage van het AD, lees ik net op de Facebook-pagina van Eendracht.

Het eerste hoofdgerecht bestaat uit rode poon, gekonfijte aardappel, lamsoor en een saus van strandkrabbetjes. Gekonfijte aardappel is nieuw voor mij en zeker voor herhaling vatbaar. Ook lamsoor heb ik nooit eerder gegeten, maar ik ben direct fan. Een heerlijke, ziltige, stevige smaak. Bij dit gerecht een Chante Cigale Rosé, één van de lekkerste wijnen van deze avond. De wijn is vrij licht van kleur, goudachtig en de smaak is fris. Ik ben nooit zo goed in het omschrijven van de smaak van een wijn, maar Google vertelt mij dat deze wijn smaakt naar rijp rood fruit, met een kruidige afdronk.

Het tweede hoofdgerecht draait om onze favoriete groente (hoera, het is weer die tijd van het jaar!): de asperge. De asperge wordt geserveerd met achterham, een mousse van aardappel en pastinaak, een vinaigrette van eigeel en een aioli van peterselie. De asperges zijn perfect en gelukkig niet gekookt in water (zonde van de smaak). Het hele gerecht is heerlijk en mooi op elkaar afgestemd; alleen de vinaigrette van eigeel proef ik niet heel erg terug, terwijl dat juist zo lekker klonk. Bij dit gerecht een Rosenberg Pinot Blanc.

Kiezen tussen een kaasplankje en een zoet nagerecht is altijd een hels dilemma. Gelukkig blijft dat ons vandaag bespaard en krijgen we beide!

Het kaasplankje bestaat uit een harde Romero van de Elizabeth Hoeve in IJsselsteijn, een rauwmelkse geitenkaas Formagata Abate en een blauwe schapenkaas Capri Bleu. Als zachte-geitenkaas-junk is de Formagata Abate mijn onbetwiste favoriet. Ook de Capri Bleu kan ik waarderen, hoewel ik schimmelkazen 'lastig' blijf vinden. Bij de kazen een kommetje met hele walnoten in 'pittige honing' (piri piri-honing, weer eens iets anders!), pruimenchutney en krentenbrood. Erbij niet de obligate port, maar een heerlijk frisse Poiré van Eric Bordelet.

Het zoete dessert bestaat uit granola, een peertje in vanille en lavendel, perengelei en ijs van geitenmelk met chocobolletjes. Het peertje is mij te hard; maar misschien verwachtte ik een boterzacht stoofpeertje en was dat helemaal niet de bedoeling. Het geitenijs is verschrikkelijk lekker. Er zit een onmiskenbare geitensmaak aan en ik had zó nog drie bolletjes ervan gelust. Bij dit dessert een Musset Rollier Chenin Blanc Doux, een heerlijke dessertwijn van overrijpe druiven.

We sluiten de avond af met een kopje verveine-thee en een Limburgse bosbessenlikeur van Rutte & Zn. Bij de thee tongstrelende chocolaatjes van Chocoholic.

Na middernacht verlaten we Eendracht. De rekening was een verrassing, want er is geen menukaart en we hebben niet naar de prijzen gevraagd. We rekenen honderdzestig euro af. Zeer nette prijs-kwaliteit-verhouding!

We komen hier zeker nog een keer terug!